نار بتكوى
تأليف / عبدالحق عبده
دمنا أصبح يفور
نار بتكوى فى القبور
وكلنا فى الحال صبور
ضلمة عايشنها يا خال
وحالنا يصعب على الكفور
قالوا فين الحل فين
وضاع منا الضمير
عاش فى جهنم حزين
والسعير أصلح سبيل
قالوا ذنبكم كبير
وأنتوا تستهلوا اللى كان
فقر عاشق يا امير
وبختنا عايش حزين
كل ما نفول اليمين
ينكتب تانى الشمال
بختنا فى الكون قليل
وفقرنا مكتوب يا خال
وحالنا موت للضمير
الفقير عايش عذاب
فى دنيا ناسية للكتاب
ويقولوا بكرة الثواب
فى الاخرة لقلب الفقير
خليك يا خال من الصابرين
بكرة تلقى الجنة ليك
والصبر عاشق لعينيك
والفقر مكتوب عليك
فى الدنيا عاشق الماسكين
أوع يوم تقول اهات
والصبر تنسى فى الضمير
خليك فى الفقر عايش
وأصبر حتنال الثواب
دى الجنة بكرة للشاكرين
قلت يا ناس دى مستحيل
دعوة للفقر فيكم …
وتعيشوا فى الضلمة امين
الفقر فيكم مش تمام
الفقر فيكم شئ حزين
اللى صبر على الفقر خاب
وأنكتب الحزن فيه
عمره ما كان أمر الكتاب
ترضى بحال الماسكين
الفقر ليكم مستحيل
دى ضمير مات من زمان
ورضيتم بزمن عقيم
اللى يرضى بالفقر يوم
يعيش حياته دايما حزين .
